Historia Erazma Czeczotki

Erazm Czeczotka

Erazm był synem Mikołaja Czeczotki, który przyjechał do Krakowa z Wielkopolski. Obdarzony nieprzeciętnymi zdolnościami i przedsiębiorczością stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci Krakowa w XVI wieku.

Przez czterdzieści lat był rajcą, burgrabią i burmistrzem Krakowa. Majątkiem i wpływami dorównywał możnowładcom. W dowód zasług i uznania otrzymał w 1552 roku na sejmie piotrkowskim tytuł szlachecki i została przyjęty do herbu Jana Ocieskiego, wielkiego kanclerza koronnego. Utrzymywał kontakty z osobami wpływowymi, finansistami, artystami i alchemikami. Początkowo zajmował się handlem bławatami, żywnością i trunkami.

 

W 1564 roku łącząc dwie kamienice wybudował pałac na rogu ulic św. Anny i Wiślnej. Autorem projektu i budowy był Gabriel Słoński, słynny kamieniarz i  uczeń Antoniego z Fiesole, współpracownika Bartłomieja Berrecciego. W pałacu znajdowała się między innymi okazała łaźnia połączona z wielką salą, w której prowadzony był wyszynk dla wybranych gości.

Erazm Czeczotka, za którego życia panowało pięciu władców największego wówczas państwa w Europie, cieszył się ich przychylnością. Przez wielu był szanowany i przez wielu oskarżany nawet zbrodnie. Gdy był burmistrzem przyczynił się do skazania Franciszka Wolskiego na karę śmierci za zdemolowanie pomieszczeń ratusza miejskiego. Rektora i magistra nauk wyzwolonych ścięto na Rynku, a egzekucja stała się pretekstem do zamieszek, jakie na ulicach miasta wywołali żacy z Akademii Krakowskiej.

Przez Józefa Muczkowskiego, historyka, został nazwany „Krwawym burmistrzem” i Małym Borgią z Krakowa. Zarzucano Czeczotce wiele przewinień, posądzano o lichwiarstwo, a nawet dzieciobójstwo. Uważano go za człowieka niemoralnego i wręcz obnoszącego się ze swoją słabością do płci pięknej. Miał ponoć tuziny kochanek, utrzymywał jawne kontakty pozamałżeńskie z kobietami różnorodnej proweniencji. Z wszystkich zarzutów został dwukrotnie oczyszczony przez królów Zygmunta Augusta i Stefana Batorego.

Zmarł w kwietniu 1587 roku w kąpieli z dwiema niewiastami. Został pochowany na cmentarzu parafialnym Kościoła Wniebowzięcia NMP.